دارد جز اينكه اگر نگيريم به خود ضرر رسانده‌ايم و هيچ رخنه گرفته نميشود ، و خرابى اصلاح نميشود ، و يا فكر ميكنند : اگر دير طلب مردمرا بدهيم يا مال مردم را بخوريم ، در برابر هزاران تلف مال و جان و آزار مردم به هيچ شمرده نميشود ، و مردم ميليونها كلاه برميدارند و باز كارشان رو به راه مىشود ، پس عمل ما هم به جائى ضررى ندارد ، يك افسانه براى نمونه : دويست هزار تومان اعتبار منظور شده بود براى يك قسمت ساختمان طبّى ، چون معاون قسمت مذكور بحسابدارى مربوط براى دريافت اعتبار مراجعه كرده بود گفته بودند : چهل هزار تومان آن را بما بده تا اين مبلغ را در اختيار شما بگذاريم ، او قبول نكرد ، و سال ديگر كه رئيس كل اين كارها آن آقا را ملاقات كرد گفت : تو خيانت كردى كه صد و شصت هزار تومان را براى چهل هزار تومان تلف كردى و گر نه همان را ميگرفتى و كارى انجام ميشد ، چون تو تسليم نشدى تمام آن مبلغ به آخر سال ماند و صرف مطامع متصدّيان امر شد و دينارى به مصرف خود نرسيد ، اين هم يك نمونه ى نمودار از بهانه هاى گناه كه مورد اشاره ى آيه و از وسوسه هاى شيطان است ، 5 - از جمله ى « فَلَمَّا ذاقَا » تا آخر آيت 23 شايد اشاره باشد كه آدمى پس از بيباكى و تسليم بخواسته ها گرفتار و رسوا مىشود ، و جمله ى « طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ » خوب ميفهماند كه انسان چگونه در چنين موقع بهر وسيله دست ميبرد تا شايد خود را بپوشد و از شرم و گرفتارى آسوده شود ، و پيوسته اظهار پشيمانى مىكند و از هر كه انتظارى دارد عذرى ميخواهد . 6 - از دو آيت آخر ميفهميم كه نتيجه ى اين خوى و خصلتها ، و هوى و هوسها و افكار و اعمال دشمنى است و زد و خورد و مبارزات سخت حياتى ، بعلاوه كه زندگى بر زمين مستلزم تنازع بقاء است در موجودات زنده و جاندارها بنابر آنچه بعضى گفته‌اند .